Why Are They So Cold
Nc cut
CHAPTER 12
“คืนนี้ไม่ต้องกลับห้องนะ”
กระซิบข้างหูอีกฝ่ายจนหัวใจหวิว หลายครั้งแล้วที่จงอินคอยห้ามใจตัวเองทุกครั้งที่อยู่กับคยองซู
เขาเคยคิดเสมอว่าจะรอให้คยองซูเรียนจบก่อนแล้วค่อยทำอะไรแบบนี้
แต่มันก็เป็นเรื่องที่ยาก คยองซูมีแรงดึงดูดที่ยอดเยี่ยม จงอินละสายตาจากเขาไม่ได้เลย
และครั้งนี้เหมือนกับว่าบรรยากาศหลายอย่างก็เป็นใจ ยิ่งได้อยู่กันแค่สองคนแบบนี้
ยิ่งเหมือนถูกซาตานครอบงำ เขาอ่อนแอเกินกว่าจะห้ามใจตัวเองแล้ว
ร่างสูงโน้มตัวขึ้นคร่อมบนร่างเล็กๆที่นั่งใจเต้นแรงอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีขาว
ขาแข็งแรงถีบโต๊ะที่มีทั้งหนังสือและของกินเต็มโต๊ะให้ถอยห่างออกไป
เวลาแบบนี้โต๊ะพวกนี้มันเกะกะเกินไปทำอะไรก็ไม่สะดวก
เขาวางหัวเข่าข้างหนึ่งบนโซฟา
ส่วนมืออีกข้างก็เอื้อมไปสัมผัสต้นคอระหง ก่อนจะเลื่อนไปไล่เกลี่ยบริเวณสะโพก
มือหนาตั้งใจบีบแรงๆอย่างหมั่นเขี้ยว มีเซ็กส์ตอนเย็นๆก็ดีเหมือนกันพอดึกๆเริ่มเหนื่อยจะได้นอนเลย
คยองซูอย่าหวังจะได้กลับห้องนะวันนี้ จงอินไม่มีทางยอมหรอก
“จ..จงอิน”
“ใจเย็น
ไม่เกร็งนะครับคนดี” กระซิบข้างหูเสียงแผ่วเบา
น้ำเสียงดูกะล่อนแต่แฝงไปด้วยความต้องการที่มี คยองซูที่ตัวสั่นอยู่แล้วกลับสั่นแรงขึ้นไปอีกอย่างกับลูกนกตกน้ำ
ร่างสูงทิ้งตัวลงบนโซฟาขาว
ยกร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักอย่างง่ายดาย
ตะกองกอดจากด้านหลังจนทั้งคู่แนบชิดกันจนไม่มีช่องว่างเหลืออยู่ คยองซูรู้สึกได้ถึงหัวใจของเขาที่เต้นแรง เสียงหายใจหอบถี่ข้างหู
จนคยองซูหลับตาเคลิ้ม
“ฟังเรา...คยองใจเย็นๆนะ ไม่ต้องเกร็งนะ ไม่เกร็ง” จงอินเห็นท่าทางกล้าๆ กลัวๆ ของคยองน้อย ก็รีบบอกให้สบายใจทันที จงอินเข้าใจคยองซูดี มันเป็นครั้งแรก ใช่ ครั้งแรกของเรา มันต้องมีกลัวกันบ้างเป็นธรรมดา
“…”
“อย่าเกร็ง” บอกร่างเล็กที่หลับตาเม้มริมฝีปากแน่น เนื้อตัวสั่นไปหมด
“…”
ครั้งแรกมันจะเจ็บไหมน๊า
ใครๆก็บอกว่ามันเจ็บ แต่ถ้ามันเจ็บแล้วทำไมคนรักกันถึงชอบทำกันนัก
หรือแค่อารมณ์มันพาไปเหมือนกับที่คยองซูกำลังเป็น ตอนนี้คยองซูอยากกอดจงอิน
อยากทำตัวแนบชิดกับจงอินไม่อยากไปไหน นี่สินะ ที่เรียกกันว่าอยากกินกลืนเขาทั้งตัว
“เราช่วยถอดนะ”
จงอินที่นั่งด้านหลังคยองซูเริ่มกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูอีกครั้ง
มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อเชิ้ตสีเหลืองอ่อนของคยองซู เข้าไปลูบไล้บริเวณรอบอกขาว
ไหนบอกจะถอดเสื้อไง เล่นมาล้วงนั่นล้วงนี้ตั้งนาน จงอินนี่ผิดคำพูดจริงๆ
หัวใจเล็กๆของคยองซูเต้นแรง
จนมือของจงอินสัมผัสได้ ชายหนุ่มกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะบีบเม็ดทับทิมสีหวานให้อีกฝ่ายเสียวเล่น
จงอินช่วยปลดกระดุมเสื้อและกางเกงของคยองซู
แต่ไม่วายจับนู่นจับนี่ของคยองซูจนเจ็บช้ำไปหมด
กางเกงยืนที่ดูเหมือนถอดยากกลับง่ายไปถนัดตา
เขาถอดออกจนหมดเหลือเพียงแต่กางเกงในเท่านั้นที่อยากให้คยองซูถอดเอง
“ช่วยถอดให้เราหน่อยสิ” คยองซูลุกขึ้นมาอย่างว่าง่าย ค่อยๆถอดเสื้อและกางเกงด้วยมือที่สั่นเทา
จนบนร่างกายของจงอินไม่เหลือเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว คยองซูหลบสายตาไปทางอื่นเมื่อเห็นแท่งเอ็นที่ใหญ่โตของอีกฝ่าย
ตอนนี้คงเหลือแต่กางเกงในของคยองซูตัวเดียวแล้วละที่ยังคงแนบอยู่กับร่างกายคยองซู
ร่างสูงจับขาทั้งสองแยกจากกัน
นำตัวเองไปยืนระหว่างขานั้นก่อนจะยกคยองซูขึ้นแนบอกทันที มือแกร่งโอบหลังเล็กไว้ หนุ่มน้อยคยองซูต้องใช้แขนคล้องคออีกฝ่ายเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองตกลงไปข้างล่าง คนสวยรู้สึกได้รู้ความเย็นเฉียบของเสาเย็นๆ เมื่อจงอินดันคยองซูจนหลังชิดกับเสาเย็นๆต้นใหญ่ ก่อนจะบรรจงจูบและแลกลิ้นร้อนทันที
คราวนี้คยองซูเริ่มรู้แล้วว่าต้องทำตัวยังไง ร่างเล็กตอบสนองโดยการนำลิ้นเข้าไปในโพรงปากทันที
ดีมาก
เรียนรู้เร็วดีนี่
จูบนี้มันร้อนแรงกว่าครั้งแรกมาก
เมื่อคยองซูรู้งานมันก็สนุกไปอีกแบบ ตอนยังไม่เป็นก็รู้สึกอีกแบบนึง
จงอินชอบทุกอย่างที่เป็นคยองซู อยากจะกินคยองซูลงไปจริงๆ
รอยจูบเขาดูรุนแรงไม่น้อย
เขาไล่จูบตั้งแต่มุมปาก ต้นคอ พร้อมขมเม้มส่วนต่างๆแรงๆอย่างหมั่นเขี้ยว
ใครใช้ให้น่ารักขนาดนี้ละ จงอินก็อดใจไม่ไหวเหมือนกันนะ
มือหนายังคงบีบเคล้นอกสวยแล้วไล่ไปเรื่อยๆจนถึงสะโพก
“กางเกงในนี่
อ่า ถ้า ถ้าไม่ถอด เราถอดเองนะ”
ดึงออกอย่างรวดเร็ว
เขาขว้างทิ้งอย่างไร้ทิศทาง
ร่างกายของคยองซูเวลาเปลื่อยเปล่ามันช่างสวยงามจริงๆ ร่างเล็กพยายามหุบขาลงเพราะเขินอาย
แก้มทั้งสองสุกปลั่ง จงอินคลี่ยิ้มกว้าง ก่อนระดมจูบไปทั่วร่างกายอีกครั้ง
มันสวยงามดีนะ
รอยรักสีแดงอมม่วงนิดๆตัดผิวขาวดูน่าเอ็นดู คยองซูผิวบอบบางเป็นที่สุด
จงอินค่อนข้างภูมิใจในผลงานของตัวเอง แต่พรุ่งนี้คยองซูต้องแต่งกายมิดชิดหน่อยนะ
ไม่อย่างนั้น คนอื่นคงได้เห็นรอยรักที่เขาฝากไว้แน่นอน
“จ..จงอินอ่า อ๊ะ”
ร่างสวยที่นอนอยู่บนพรมร้องขึ้นด้วยความเสียว
จงอินกดมือเล็กให้จมพรมสวย ก้มเก็บความหวานของช่องทางรักสีหวานอย่างไม่รังเกียจ
มือของเขาก็ยังเล่นซุกซนกับหน้าอกไม่หยุด คยองซูไม่กล้าก้มดูว่าจงอินทำอะไรเขาบ้าง
รู้สึกได้แค่ความเสียวซ่านที่แผ่ไปทั้งร่างกายเท่านั้น
“มันสก อ๊ะ
สกปรกนะ”
“ไม่เลยคยองซู
อือ ของคยองซูหวานจะตาย” จงอินเงยหน้าบอกอีกฝ่ายให้สบายใจ
การมีเซ็กส์มันก็เป็นแบบนี้แหละ คยองซูคงไม่เข้าไจ ใครๆเขาก็ทำแบบนี้
“มันอาจจะเจ็บหน่อยนะ”
จงอินอ้าขาสวยนั้นออก แล้วสวมใส่แกนกายที่ใหญ่โตไป ส่วนล่างของคยองซูมันแน่นเปรี๊ยะไปหมด
มันอาจจะเจ็บไปหน่อยหากใส่สำเร็จ อดทนไว้ แล้วเรามามีความสุขด้วยกัน
“โอ๊ย จ
จงอิน” อย่างที่คาดไว้ คยองซูร้องลั่นด้วยความเจ็บ
มือสวยเริ่มจับที่ไหล่กว้างของอินทันที ร่างกายส่วนนั้นของคยองซูตอดรัดแท่งเอ็นของจงอินเป็นอย่างดี
จงอินถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะก้มลงจูบปากนางฟ้าตรงหน้าอีกครั้ง
“ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร”
จงอินลูบผมให้ผ่อนคลาย ครั้งแรกมันก็อย่างนี้แหละ
“อ๊า เจ็บ
อึก” เจ็บจนพูดไม่ถูก
กว่าแท่งเอ็นจะลงจนมิดด้ามเล่นเอาคยองซูเกือบแตกเป็นเสี่ยงๆ ของจงอินใหญ่เกินไป
คยองซูเจ็บขนาดนี้เล็บของคยองซูจิกแผ่นหลังกว้างหลังจนเป็นรอยแดงจากเล็บ จงอินก็ยังคงกระแทกตัวไปมาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ร่างเล็กสั่นไปมาตามแรงโยก
น้ำตาเริ่มไหลด้วยความเจ็บ
มีอะไรกันมันเจ็บแบบนี้สินะ
แต่ทำไมคยองซูอยากให้จงอินทำต่อไปก็ไม่รู้
“เรา อ่า ร
เราคยองมากๆเลยนะ” เอื้อมมือเกลี่ยน้ำตาที่ไหล
ร่างสูงก้มลงมองข้างล่าง เลือดและน้ำรักเริ่มไหลออกมาจนเป็นคราบกว้างบนพื้นพรมสีอ่อน
แต่มันคงจะหยุดไม่ได้แล้วละ ยังไงก็ต้องให้เสร็จ
“เรา ร ก็รัก
จ จงอิน”
คำว่ารักเหมือนเป็นคำอนุญาตให้ร่างสูงใส่ได้เต็มที่
จงอินไม่เกรงใจแล้วละนะ จงอินจึงใส่ไม่ยั้งจะให้ทำเบาๆมันก็ไม่สนุก
ยังไงก็ตามครั้งนี้เป็นครั้งแรกของคยองซู ร่างสูงต้องทำให้อีกฝ่ายประทับใจในรสชาติเซ็กส์ของเขาจนรู้สึกขาดไม่ได้เชียวหละ
“อึก อ๊ะ จ
เจ็บ”
คยองซูนอนนิ่งๆอยู่บนเตียงไม่อยากขยับไปไหน
เขาเจ็บร้าวไปทั้งตัว แค่ขยับนิดหน่อยก็เหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ หันไปมองคนที่กำลังนอนข้างๆอย่างถอนหายใจ
พวกเขาเหนื่อยกันทั้งคู่ เสร็จภารกิจก็นอนไปซะอย่างนั้นโดยยังไม่อาบน้ำ จงอินกำลังนอนหลับ ส่วนคยองซูหลับไม่ลงจริงๆ
ไม่ใช่อะไรหรอกคยองซูรู้สึกปวดระบมไปทั้งตัวจนหลับไม่ลงต่างหาก
แรงรักที่จงอินมอบให้มันหนักหน่วงมาก เป็นเวลาสองชั่วโมงกว่าที่จงอินทำกับคยองซูแบบนั้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยสะโพกปวดร้าวจนพูดไม่ถูก แต่จงอินก็ไม่มีท่าทีจะหยุดลงง่ายๆ
วันนี้เสร็จไปสองยก ยกแรกจงอินทำกับเขาที่โซฟาครั้งนั้นมันกินเวลาก็ชั่วโมงหนึ่งแล้ว
ตอนพาไปอาบน้ำเมื่อกี้เขาก็ยังทำต่อ แล้วอุ้มคยองซูมาต่อในห้องนอนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
คยองซูก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมถึงยอมมากขนาดนี้ ทั้งๆที่ตัวเองเหนื่อยแทบขาดใจ
จงอินยังคงดูสบายๆไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน
ทั่วทั้งห้องของจงอินก็มีแต่คราบเลือดและคราบรักของเขาสองคนเต็มบ้านไปหมด
ทั้งโซฟา พรม และเตียงนอน แค่นึกถึงตอนที่จะทำความสะอาดแล้วรู้สึกเหนื่อยแล้ว เขาคงไม่กล้าเอาไปให้ร้านซักให้แน่ๆ เขาอายถ้าที่ร้านรู้มาว่าพวกเขาทำอะไรกัน
นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่
คยองซูทอดสายตามองไปนอกหน้าต่าง ตอนนี้ท้องฟ้านอกห้องก็มืดลงเสียแล้ว
แบคฮยอนคงจะเป็นห่วงมาก เขาไม่ได้บอกแบคฮยอนด้วยซ้ำว่าจะไปไหน
ถึงยังไงก็คงไม่บอกหรอกคยองซูขี้เกียจฟังแบคฮยอนบ่น
คยองซูค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงเพราะเบื่อที่นอนแล้ว
ร่างเล็กร้องซี๊ดเสียงดังเมื่อขยับกาย คยองซูแทบจะคลานลงจากเตียงอย่างหมดสภาพเอื้อมไปหยิบผ้าขนหนูมาสวมใส่เพื่อจะไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย
กลับไปคอมเม้นด้วยนะคะ http://writer.dek-d.com/knack/writer/viewlongc.php?id=1376566&chapter=14
ขอบคุณค่ะ
